Ga naar de inhoud

De uitnodiging van de Klaproos

    Afgelopen weken wandel ik regelmatig langzamer dan in mijn aard ligt.

    Niet per se omdat ik dat zelf bedacht heb, maar omdat mijn lieve Golden Retriever Siem steeds duidelijker laat voelen dat hij ouder wordt. Lange wandelingen hoeven voor hem niet meer zo nodig. Je maakt hem tegenwoordig het gelukkigst met rustig scharrelen door het gras, snuffelen langs struiken en eindeloos de tijd nemen voor alles wat de natuur onderweg met hem deelt.
    En eerlijk gezegd, ik begin er zelf ook steeds meer van te genieten.

    Waar ik vroeger misschien heerlijk doorliep, voel ik nu steeds vaker de uitnodiging om te vertragen. Om werkelijk te kijken. Te voelen. Aanwezig te zijn bij alles wat zich zo dichtbij huis laat zien.

    Tijdens deze warme zomerse dagen valt mijn oog telkens opnieuw op dezelfde bloem.
    De klaproos.
    Felrood.
    Kwetsbaar en krachtig tegelijk.

    Wat mij het meest raakt, is de plek waar ze groeit. Tussen stoeptegels. Langs ruwe bermen. Op plekken waar je haar misschien helemaal niet verwacht.

    En toch verschijnt ze daar.
    Zacht én krachtig tegelijk.

    Alsof ze ons wil herinneren aan iets wat wij soms vergeten.

    De kracht van kwetsbaarheid

    Wanneer ik naar de klaproos kijk, voel ik niet alleen haar schoonheid. Ik voel ook haar immense levenskracht.

    Hoe bijzonder is het eigenlijk dat zo’n tere bloem zich een weg weet te banen richting het licht? Zonder te forceren. Zonder haast. Maar wel volledig verbonden met haar eigen natuur.

    Ik ervaar dat dit iets in mij raakt. 

    De afgelopen jaren leer ik steeds meer te luisteren naar mijn eigen ritme. Mede door alles wat ik ontdek over mijn Human Design als Manifestor begrijp ik nu beter waarom er altijd zoveel ideeën door mij heen bewegen. Waarom ik soms eerst tijd nodig heb voordat ik werkelijk voel of iets een “ja” is.

    En ook waarom het belangrijk is dat ik mensen meeneem in wat er van binnen gebeurt.

    Vroeger dacht ik soms dat ik daarin “anders” was. Misschien zelfs te veel. Te gevoelig. Te veranderlijk.

    Maar juist de natuur laat mij steeds opnieuw zien dat alles haar eigen timing heeft.

    De klaproos opent zich niet omdat iemand dat van haar verwacht.
    Ze bloeit wanneer haar moment daar is.

    Misschien mogen wij daar ook meer op vertrouwen.

    Het ritme van zichtbaar worden

    Binnen de elementenleer voelt de zomer als een periode waarin alles naar buiten beweegt. Dat wat in de winter nog diep verborgen lag en in de lente voorzichtig begon te groeien, wil zich nu laten zien.
    Ook in onszelf.

    Misschien voel jij dat ook wel.

    Een verlangen om jouw plek meer in te nemen.
    Om jouw stem te laten horen.
    Om minder terughoudend te zijn in wat je werkelijk voelt of te delen hebt.

    En tegelijkertijd kan dat spannend zijn.
    Want zichtbaar worden vraagt kwetsbaarheid.

    Juist daarom raakt de klaproos mij zo diep. Ze draagt een prachtige balans in zich. Een combinatie van zachtheid en innerlijke kracht. Van overgave én helderheid.

    Ze beweegt mee met de wind, maar verliest zichzelf niet.

    De wijsheid van de klaproos

    Hoe langer ik naar deze bloem kijk, hoe meer ik voel dat ze ons uitnodigt om te vertrouwen op ons innerlijke kompas.
    Niet vanuit hardheid of controle. Maar vanuit een diep weten.

    De donkerrode kleur van de bloem voelt voor mij verbonden met levenskracht, vuur en moed. Terwijl het donkere paarszwarte hart juist iets mystieks in zich draagt. Een stille wijsheid. Alsof de bloem haar grootste kracht eenvoudig belichaamt.

    Dat herken ik ook steeds meer in mijn eigen leven.
    Dat ware kracht niet altijd groots of luid hoeft te zijn.

    Soms zit kracht juist in vertragen. In voelen. In wachten tot iets werkelijk rijp is.

    In trouw blijven aan jezelf, ook wanneer je ervaart dat de buitenwereld iets anders van je vraagt.

    De tijdelijkheid van het leven

    De klaproos herinnert mij ook aan iets anders.
    Aan hoe tijdelijk alles is.

    Soms lijkt de tijd voorbij te vliegen. Ik kijk naar mijn kinderen, inmiddels jongvolwassenen en kan tegelijkertijd nog zo helder voelen hoe klein ze ooit waren.

    24 jaar lijken soms één adembeweging.
    En juist daarom voel ik steeds meer hoe belangrijk het is om werkelijk aanwezig te zijn in het moment. Niet voortdurend onderweg naar iets anders. Maar hier.

    Nu.

    Bij de warmte van de zon.
    De geur van het gras.
    De zachte ogen van mijn hond.
    De rode bloem langs het pad.

    Jouw unieke cadeau

    Misschien is dat uiteindelijk ook waar de klaproos ons toe uitnodigt.
    Niet om iemand anders te worden. Maar om steeds meer zichtbaar te durven zijn in wie we al zijn.

    Met onze eigen kleuren. Onze eigen timing. Onze eigen beweging.

    En misschien herken je dat verlangen wel.
    Dat er iets in jou leeft wat gedeeld wil worden.

    Een kwaliteit. Een zachtheid. Een creatiekracht.
    Iets wat als vanzelf stroomt wanneer jij ontspannen bent.

    Voor mij is dat zonder twijfel het lesgeven.

    Of het nu Yoga is of Pilates — ik word iedere keer opnieuw geraakt door wat er ontstaat wanneer mensen samenkomen op de mat. Wanneer we vertragen. Ademen. Voelen. Verbinden met ons lichaam en met het moment.

    Daar ontstaat iets wat moeilijk in woorden te vatten is.

    Een natuurlijke stroom.

    Binnen de Traditionele Chinese Geneeskunde noemen we dat ook wel Wu-wei.

    Wu-wei zou je kunnen zien als een intelligente stroom van leven die ontstaat wanneer we niet langer forceren, maar meebewegen met wat klopt.

    Doen zonder te doen.

    Niet vanuit controle of hard werken, maar vanuit afstemming. Zoals de natuur dat doet.

    De klaproos hoeft niet haar best te doen om op haar moment tot bloei te komen.
    Ze volgt eenvoudig haar natuur.

    En misschien mogen wij dat ook steeds meer herinneren.

    Dat het leven niet altijd vraagt om harder werken.
    Maar vaker om verzachten. Vertragen. Luisteren.
    En vertrouwen op de wijsheid die allang in ons aanwezig is.

     

    Klaproos

    Zoals de klaproos haar schoonheid niet afdwingt, maar eenvoudig tot bloei komt wanneer de omstandigheden daar rijp voor zijn, zo dragen ook wij alles al in ons om te groeien. Soms vraagt het leven alleen om een beetje aandacht, vertrouwen en de ruimte om te ontvouwen.
    De Online Jaarreis is een uitnodiging om met de wijsheid van de natuur, yoga en meditatie te leven in het ritme van de seizoenen en steeds opnieuw thuis te komen bij jezelf.

    Warme groet,
    Jeaniëlle
    Yoga docente | Coach | Retraite- & Workshop Facilitator 🌿

    Mijn aanbod

    Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen op jouw pad naar bewust ZIJN?
    Graag nodig ik je uit een kijkje te nemen bij mijn aanbod en te ervaren wat bij jou past. Je kan ook altijd contact opnemen met mij.

    Jeaniëlle verzorgt Yoga belevingen in de breedste zin van het woord. Hierbij vertaalt zij haar eigen ontdekkingsreis en ervaringen in haar lessen en trainingen. In haar coaching werkt zij intuïtief en stapsgewijs. Zij vertaalt de oude Yoga filosofie naar de dagelijkse praktijk en ziet het dagelijks leven als speeltuin om bewust te spelen met beweging, stilte en verbinding.